Teatr muzyczny “poziom wody”

Turgutza (dawniej „Konny Kleinkunztpunk”) prezentuje program muzyczno-sceniczny pieśni, Fragmenty listów i elementy teatralne. Od lewej, kontekstach autonomicznych i antyfaszystowskich, spogląda wstecz na etapy życia i czeka na pytanie: Jak zachować zdolność do działania?, kiedy zmęczony, Szerzy się strach i cynizm? Program łączy w sobie humor i wrażliwość, łącząc punkową poezję i narrację, doświadczenia polityczne i historię osobistą. Nagrane jako fragmenty audio, Listy adresowane do niego od otaczających go osób wnoszą na scenę dodatkowe głosy i perspektywy: Jak znaleźliśmy się w tym momencie i dlaczego ma to sens, że jesteśmy, tak jak my: tak inny, zły, namiętny, zawiedziony, czuły i zrezygnowany? Turgutz przeciwstawia się rezygnacji postawą: Samostanowienie, solidarność, Branie odpowiedzialności i przede wszystkim empatia. Forma celowo pozostaje niskoprogowa i elastyczna – program, to pamięta, posortowane i chce zachęcić, nie popadając w nieuczciwość.”

Ęhliz się boi: “Zasłona w górę!
Ęhliz rozpakowuje walizki i wychodzi: kilka nosów klauna, trochę ciemności, trochę strachu i trochę bzdur, i szczególnie: piosenki. Ci, którzy poruszają się pomiędzy tymi rzeczami i mówią o unoszeniu się. A ponieważ walizka jest dość ciężka, pomaga Klapperklausowi go nieść. A także towarzyszy muzyce na perkusji; wrażliwy, ale do rzeczy.”