Grupa aktywistów udała się do 2019 region północnej/wschodniej Syrii i zapewnia wrażenia z pierwszej ręki. Od tego czasu niektóre linie frontu uległy przesunięciu, a struktury samorządowe są pod ciągłym atakiem tureckich sił zastępczych. Niemniej jednak analiza jest “stałe zagrożenie” przez Turcję i “stale zmieniające się konstelacje sił” nadal aktualne rok później. Aby ten wkład w debatę feministyczną był dostępny dla ludzi, opublikujemy go tutaj po 8. marzec 2020 ponownie jako artykuł gościnny w ten sam sposób.
Wpis gościnny od Walczyć razem: Delegacja Feministyczna Rożawa
Kobiety biorą udział w demonstracji w mieście Derik.
Właściwie to nie jest możliwe, aby opisać status quo, jeśli chodzi o obecną sytuację w północno-wschodniej Syrii. Sytuacja polityczna zmienia się z każdą godziną, Struktury rozwijają się niemal co tydzień, Tworzą się rady, Inicjatywy są uzasadnione. Stałe zagrożenie dla Turcji, stale zmieniające się konstelacje sił, paraliżować i mobilizować rozwój społeczeństwa w regionie północnym- i wschodniej Syrii.
Od ośmiu lat w północnej Syrii trwa rewolucja. ZA, która postępuje powoli. Który odzwierciedla i stale się zmienia, który o nich pamięta zawsze i wszędzie, który za nich umarł. I to jest rewolucja, który rozprzestrzenia się coraz bardziej - jak dotąd, że jest to właściwe, mówić o czymś więcej niż o „kurdyjskiej rewolucji w Rożawie”.. Wraz z wyzwoleniem obszarów arabskich spod władzy Daesh (JEST) Tam też ludzie budują obecnie demokratyczny system rad.
Agresor z północy: W bardzo krótkim czasie rząd turecki zbudował mur wzdłuż granicy turecko-syryjskiej, izolować Rożawę.
Obejmuje to teraz Północ- i wschodnia Syria; obszar wyzwolony od państwa i islamistów, mniej więcej wielkości Hesji. W próżni władzy wojny ruch stał się siłą napędową, który buduje strukturę rady pośród zniszczenia i śmierci, który chce uczyć się na poprzednich rewolucjach. Tym bardziej, że są to kobiety, który utorował drogę tej rewolucji, może być wyjściem, którego tematem jest feminizm, nie mogę się bez nich obejść.
Mówimy o feministycznych zmaganiach naszych czasów, oznacza mówienie o rewolucji kobiet w Federacji Północno-Wschodniej Syrii.
My, Niemcy, jesteśmy szczególnie skonfrontowani z sytuacją w północno-wschodniej Syrii, kiedy lokalna wojna przedostaje się do międzynarodowych mediów. Opór Kobane i Afrin wyprowadził wielu z nas na ulice. Nasze połączenie z sytuacją na ziemi następuje falowo.
W międzyczasie nasz obraz rewolucji zawsze pozostaje zamazany. Często oscyluje gdzieś pomiędzy zseksualizowaną estetyką „pięknej kobiety z kałasznikowem” a sceptycznym dystansem, czy to faktycznie rewolucja, co jest zgodne z naszym rozumieniem emancypacji.
Mówienie o rewolucji zbyt często oznacza poszukiwanie wymarzonych obrazów, do którego nie można dotrzeć.
Kiedy rewolucja postrzega siebie jako rewolucję kobiet, to najpierw należy zapytać kobiety, co powoduje tę rewolucję. Można je znaleźć we wszystkich konstrukcjach bez wyjątku, które powstały tu w ostatnich latach. A jest ich ogromna liczba pod różnymi banderami.
Aby na krótko uświadomić sobie wymiar soborów: Sam w mieście Derik, wielkością porównywalną do Fuldy, istnieć 42 Struktury samorządowe; w wioskach w okolicy jest około drugiego 300. Uzupełnieniem każdej rady jest autonomiczna rada kobiet. Na każdym wybranym współprzewodniczącym zasiada co najmniej jedna kobieta. Do tego dochodzi organizacja wszystkich kobiet Kongres Gwiazd, koordynacja, w ramach której łączy się praca wszystkich kobiet. Każda kobieta, co jest częścią tej rewolucji, jest również częścią organizacji autonomicznej.
Widok na miasto Derik, którego wielkość jest mniej więcej porównywalna z Fuldą.
Lekcje z historii
Wgląd w strukturę rady i jej zmienność na przestrzeni ostatnich kilku lat zająłby w tym momencie zbyt wiele stron. Ale tak wiele zostało powiedziane, że organizowanie kobiet jest jednym z kluczowych kluczy, zrozumieć rewolucję w jej zasięgu. Lekcja z rewolucji historycznych jest taka, że fundamentalnej zmiany społecznej nie da się osiągnąć bez niezależnej organizacji kobiet.
Pytanie to było fundamentalne w ruchu kobiecym, dlaczego kobiety, którzy byli obecni we wszystkich walkach rewolucyjnych i pracach budowlanych, nie zapisały się w historii i mogły zyskać jedynie niewielkie prawa. Twoje historie, poza wybitnymi osobistościami, chybić. Bez niezależnej organizacji patriarchat pokonuje idealizm rewolucjonistów. W trakcie i po walce zostają wrzuceni z powrotem do zacisza kuchni. To odkrycie nie jest nowe, a jednak zbyt często brakuje praktycznego wdrożenia. Tworząc organizacje autonomiczne, spróbuj kobiet z Bliskiego Wschodu, aby temu zapobiec.
Członkinie Rady Kobiet w Tabqa, założona zaledwie kilka miesięcy po wyzwoleniu z IS.
Rewolucja w rewolucji
Nieustannie walczą z mentalnością swoich towarzyszy. Swoim „samorządem w samorządzie” dokonują także rewolucji w rewolucji. Większość kobiet, którzy dzisiaj aktywnie działają w radach i inicjatywach, pobrali się jako dzieci i nastolatkowie, doświadczyły przemocy ze strony otaczających ich mężczyzn. Wiele o 40 Wiele lat temu dopiero teraz uczę się pisać. Niektórzy opisują swoją tożsamość jako kobiety w czasach reżimu syryjskiego jako praktycznie nieistniejącą. Jej życie było życiem mężczyzny. Na tym tle 70-letnie babcie, uzbrojone w młode kobiety, zapewniają bezpieczeństwo okolicy i ludności, Kontroluj posterunki graniczne i kieruj radami, jest przerwa, którego trudno prześcignąć w swym radykalizmie.
Z każdą walką, który był prowadzony przez kobiety przeciwko wrogowi, społeczeństwo też się zmieniło, opisuje dowódcę YPJ. Choć te zmiany są oczywiste, nie ukrywają tego, że silnie patriarchalna struktura społeczna nie zmienia się z dnia na dzień, ani tutaj, ani gdzie indziej.
Patriarchalny sposób myślenia, w ścisłym związku z państwem, wyglądają inaczej, a mimo to wywierają wpływ wszędzie. Dlatego ma kluczowe znaczenie dla filozofii wyzwolenia kobiet w północno-wschodniej Syrii, że ich rewolucja jest powszechna. Z ich punktu widzenia nie są wolne jako kobiety, tak długo, jak długo będzie na świecie chociaż jedna uciskana kobieta. Dlatego postrzegają walkę z uciskiem kobiet jako walkę globalną. Nie ma sposobu na walkę z patriarchatem w pojedynkę, Liberalne walki teraźniejszości i przeszłości pokazują to również tutaj wyraźniej. Organizowanie nazywa się wówczas, rozwijać wspólną wolę, które można łączyć wewnątrz i na zewnątrz.
Mówienie o rewolucji oznacza mówienie o autonomicznej organizacji kobiet.
Taka rewolucja, nie może istnieć wyłącznie poprzez swą formę, jest widoczne na wszystkich poziomach w północno-wschodniej Syrii. Także konstrukcja, który opiera się na podstawach i stale się odzwierciedla, nie jest w stanie wytrzymać długotrwałego ataku, jeśli nie jest rewolucyjny w swoich metodologiach i osobowościach.
Wioska kobiet Jinwar w Rożawie.
Państwo i patriarchat są głęboko zakorzenione w naszej świadomości, tak więc nawet najbardziej demokratyczny ruch musi zawsze narażać się na ryzyko, odtworzyć dominację. To także historyczny proces uczenia się, które ruch w Syrii czerpie przede wszystkim z rewolucji rosyjskiej: Samo przezwyciężenie struktur państwowych tego nie gwarantuje, nie stać się kolejną potęgą państwową.
Wiele kwestii rozstrzygnie się w ciągu najbliższych kilku lat, w jakim kierunku zmierza rozwój sytuacji w północnej Syrii, opisują to znajomi. Ruch musi także umieć obronić się przed dogmatyzmem.
Domy w Jinwar budowane są przez kobiety przy użyciu tradycyjnych metod budowania z cegły mułowej.
Edukacja jako integralna część
Dlatego też wielokrotnie podkreśla się, że edukacja jest niezbędna dla dalszego rozwoju rewolucji. Ponadto istnieją takie centralne metody poruszania się jak Tek Mill (Krytyka i samokrytyka), to zarówno w całym wojsku, jak i pracę cywilną. W każdej strukturze samorządowej regularne szkolenia są częścią czasu pracy. Istnieją również otwarte kursy edukacyjne, gdzie wszyscy, chcą, może wziąć udział.
Rewolucja opiera się na fundamentalnym przekonaniu, że zbiorowe współistnienie równych płci i narodów, musi ponownie stać się centralnym punktem każdego związku. Ostatecznie zawsze chodzi o przyjaźń – przyjaźń.
Głównym punktem odniesienia jest i pozostaje Abdullah Öcalan, jeden z założycieli PKK, których pisma są głównie przywoływane. Jednakże dalszy rozwój ideologiczny i praktyczna refleksja w ruchu kobiecym polegają obecnie przede wszystkim na: Genealogia, nauka o kobietach. To zorganizowana próba uchwycenia historii kobiet, które uległy zniszczeniu w systemie i aby można było je wykorzystać w praktyce. Ta historia jest wspólna i wspólnotowa. Zawsze była ucieleśniana przez kobiety, w systemie państwowości, Patriarchat i kapitalizm powoli ulegają zniszczeniu. Palenie czarownic w minionych stuleciach jest jednym z najbardziej brutalnych ataków. W kurdyjskiej ideologii wyzwolenia wyzwolenie społeczeństwa jest zatem możliwe jedynie poprzez wyzwolenie kobiet.
Mówienie o rewolucji oznacza także mówienie o wspólnej historii.
Murale przy wjeździe do miasta Ezeka: YPG, YPJ, Abdullah Ocalan,, HXP.
Rewolucja jako proces długotrwały
Sprzeczności społeczne potwierdzają to raz po raz, jak długo trwa praca. Federacja Syrii Północno-Wschodniej jest młodym projektem. Podwójne obciążenie kobiet zajmujących się domem i polityką jest powszechne. Niewielu mężczyzn wydaje się zdolnych, przemieszczać się w celu gotowania lub opieki nad dziećmi. Zwłaszcza młode kobiety nie mogą ignorować zachodnich ideałów piękna. W wielu miejscach Europa jest postrzegana jako symbol wolności. W przypadku podwójnego przywództwa przewodniczących kobiety zawsze muszą wywalczyć sobie sposób na pozbycie się wizerunku sekretarza. Śmieci wyrzucane są przez okna samochodów. Wydobywana ropa wielokrotnie uniemożliwia odbudowę pól komunalnych i prywatnych. I tak, Własność prywatna nadal jest nierównomiernie rozłożona.
Rewolucja kobiet uczy nas czegoś bardzo fundamentalnego na podstawie tych sprzeczności: Mianowicie, że rewolucja to nic, co można osiągnąć. Nie da się tego teoretycznie sformułować dziś, a jutro żywego raju. Nie tylko tam potrzeba mnóstwa małych rewolucji – w każdym gospodarstwie domowym, każdą relację społeczną, aby mógł istnieć w dłuższej perspektywie.
Struktury i systemy społeczne w północnej i wschodniej Syrii zmieniały się wielokrotnie na wszystkich poziomach. Struktura policyjna Asajowski było uzasadnione, istniejące stosunki władzy klanu są tolerowane jako rzeczywistość społeczna, zawarł taktyczne sojusze z przeciwnikami wojskowymi, wprowadzono obowiązkową służbę wojskową w imię wspólnej walki. W tym sensie rewolucja w północno-wschodniej Syrii w żadnym wypadku nie jest rewolucją idealną, co nagle powoduje upadek całego systemu. Dostosowuje się do rzeczywistości społecznej i kształtuje się na jej podstawie – chyba właśnie to decyduje o jej sukcesie.
Ochotnicy Sił Samoobrony w drodze przez zniszczoną Rakkę, dawna stolica tzw. Państwo Islamskie.
Sceptycyzm wśród mężczyzn
Krok po kroku, krok po kroku, wydaje się być receptą na każde przedsięwzięcie. Rewolucja powoli postępuje w niezliczonych spotkaniach i rozmowach. Byłoby to naiwne, zakładać, że, Cała ludność regionu czekała tylko na wyzwolenie przez ruch kurdyjski.
Nie ma wątpliwości, że istnieją zastrzeżenia i sceptycyzm, Nawet jeśli – co zaskakujące – są one znacznie silniejsze wśród mężczyzn niż wśród kobiet, zwłaszcza na terenach arabskich. A jednak w niezwykle krótkim czasie powstał oporny i złożony kobiecy system samoorganizacji, która stara się zapewnić wspólne współistnienie i infrastrukturę we wszystkich obszarach społeczeństwa. Duża część ruchu kobiecego jest w tym sensie niedogmatyczna, niż jest to dokładnie ta procesualność, na których zbudowana jest tu rewolucja.
Mówienie o rewolucji oznacza także mówienie o realiach społecznych.
I nasze zmagania? Kto wciąż mówi o rewolucji?? Przecież neoliberalizm też nas tego nauczył: Ta fundamentalna zmiana w społeczeństwie, czego wszyscy tak pilnie potrzebujemy, to tylko sen. Z przodu 100 Być może toczyły się o to zaciekłe spory od lat, Ale dzisiaj nie odgrywa to żadnej roli w naszej polityce. Ten zamiast tego próbuje, mniej lub bardziej udane, aby odeprzeć codzienne ataki, jakie rzuca na nas państwo. Polityka musi być podporządkowana, Jeśli chodzi o przetrwanie w systemie – najpierw czynsz, praca, związek, potem polityka. Rewolucja nadal podlega zakazowi wizerunków, co nam to uniemożliwia, podjąć strategiczne kroki. Zamiast tego wiara w zmianę zostaje zniszczona w niekończących się dyskusjach o drobnostkach.
Nasz pesymizm wydaje się właściwy, w obliczu rosnącej fascynacji w Europie. Na razie nie mamy poważnej alternatywy, nawet jeśli zaczniemy w wielu miejscach, do refleksji nad polityką ostatnich dziesięcioleci. Jest to konieczne i dobre, nawet jeśli taka reorientacja wymaga dużej siły.
Musimy się uczyć od nowa, że my także możemy tworzyć nowe rzeczy. Może dlatego to prawda, uczyć się na wydarzeniach w północno-wschodniej Syrii i mówić o tej kobiecej rewolucji jako o rewolucji naszego pokolenia.
Uroczystość podczas strajku głodowego na rzecz zniesienia izolatki Öcalana w Derik.
Artykuł ten ukazał się z okazji 8. marzec 2019 w zdecentralizowanym druku.